شلوغی، دشمنِ دیده شدن!
چرا بیشتر بنرها، لوگوها و صفحهآراییها شکست میخورن؟
بیشتر طراحیها مشکل «زیبایی» ندارن بلکه مشکل «تصمیم» دارن
طراح یا کارفرما میترسه چیزی رو حذف کنه
نتیجه؟
- همهچیز وارد قاب میشود
- لوگو بزرگتر از حد لازم
- رنگهای متعدد برای جلب توجه بیشتر
- فونتهای مختلف برای تاکیدهای متفاوت
پیامهای زیاد برای اینکه «چیزی جا نماند»،
اما مغز انسان اینطور کار نمیکند.
مغز ما شلوغی را رد میکند
در روانشناسی ادراک بصری، وقتی اطلاعات بیش از حد وارد میدان دید شود،
مغز برای صرفهجویی در انرژی، کل پیام را نادیده میگیرد.
یعنی چی؟
یعنی اگر در یک بنر
۱۰ پیام داشته باشی،
احتمالاً هیچکدام دیده نمیشود.
لوگوهای شلوغ چرا ماندگار نمیشوند؟
یک لوگوی حرفهای باید در سه ثانیه فهمیده شود.
اگر نیاز به توضیح داشته باشد، شکست خورده است.
لوگوی شلوغ معمولاً این نشانهها را دارد:
- جزئیات زیاد
- تایپوگرافی پیچیده
- نمادهای تکراری و کلیشهای
- ترکیب رنگهای بدون هارمونی
در حالی که لوگوهای ماندگار دنیا یک ویژگی مشترک دارند: جرئت در سادگی
صفحهآرایی حرفهای چه چیزی را اضافه میکند؟
جالبه بدونید مهمترین چیزی که در طراحی حرفهای «اضافه» میشه،
در واقع «فضای خالی» هست
فضای خالی یعنی:
- تنفس برای چشم
- تمرکز روی پیام اصلی
- اولویتبندی اطلاعات
- ایجاد ریتم بصری
در صفحهآرایی مجله، وبسایت یا بنر تبلیغاتی،
فضای خالی دشمن نیست؛
ابزار هدایت نگاه هست.
مشکل اصلی اکثر طراحی ها: ترس از حذف
کارفرما میگه:
«اینم بذار شاید لازم شد.»
«اونم اضافه کن که کامل باشه.»
ولی طراحی حرفهای یعنی بدونی: چه چیزی رو نباید بذاری.
گاهی حذف کردن،
شجاعانهترین تصمیم طراحیه.
نتیجه:
طراحی شلوغ معمولاً از نداشتن استراتژی میآید و طراحی ساده از وضوح هدف
- چشم انسان: شلوغی رو رد میکنه.
- وضوح رو نگه میداره.
- و در نهایت،
- اون چیزی که دیده بشه، ماندگار میشه.